Zichtbaar Maken -Moengo Art Residency 1/3

Zichtbaar Maken -Moengo Art Residency 1/3

Tot 31 juli is nieuw werk van de Surinaamse kunstenaar Marcel Pinas te zien bij Kunst Kan…
 
Pinas is een sociaal geëngageerde kunstenaar. Met het doel voor ogen zijn district Marowijne in het oosten van Suriname verder te ontwikkelen en internationaal op de kaart zetten door middel van kunst en cultuur heeft Pinas meerdere  projecten opgezet. Met zijn stichting Kibii staat hij aan de basis van de Tembe Art Studio (TAS), het Marowijne Art Park en het Contemporary Art Museum Moengo.
 
In het  kunstcentrum wordt les gegeven aan kinderen in beeldende kunst, muziek, dans en toneel.
Daarnaast is het een verblijfplaats voor artists-in-residence. Na afloop van een verblijf laten zij een kunstwerk na in het Marowijne Art Park. Het Mondriaan Fonds stelt hiervoor  financiële middelen beschikbaar.
 
Sinds 2013 is de stichting de organisator achter het internationale Moengo Festival. Het jaarlijkse festival wisselt elke drie jaar af in de thema’s muziek, theater/dans en beeldende kunst en trok de laatste keer  al meer dan twintigduizend mensen.

In samenspraak met Marcel Pinas geeft Kunst Kan… enkele deelnemers aan de Art Residency in de maand juli de gelegenheid een kleine presentatie te verzorgen over hun tijd in Moengo. Dit middels een voordracht, een verslag of met enkele werkstukken.
 
We trappen af met Roosje Verschoor en Valerie van Leersum.

Roosje Verschoor
Roosje Verschoor (Amsterdam) maakt foto’s, video’s en installaties rondom thema’s als identiteit, omgeving en, zoals zij dat omschrijft, ‘alternatieve geschiedenissen’.
 
Tijdens haar verblijf in Moengo zag Roosje Verschoor dat de bes podosiri een grote rol speelt in het dagelijks leven in het binnenland van Suriname. De bes wordt in Moengo en omstreken veel gegeten en kleinschalig, lokaal in het oerwoud geplukt.
Tijdens een onderzoeksresidency bij AGALAB in Amsterdam heeft Verschoor foto’s van het oogsten en het complexe bereidingsproces van podosiri omgezet in foto-etsen. Daarbij heeft zij geëxperimenteerd met het maken van inkt van podosiri.
 
Naast deze prachtige foto-etsen (The Struggle is Real – 2019) presenteert Verschoor een fotoboek bij Kunst Kan… 
Het fotoboek (Moengo! – 2020) toont het heden en verleden van het postkoloniale en postindustriële stadje Moengo door middel van foto’s die zijn genomen door elf jonge bewoners uit Moengo in samenwerking met Verschoor zelf. 

Nelson Carrilho
De Antilliaanse beeldhouwer Nelson Carrilho toont twee beelden. Het welbekende ‘Dragers van verre’ dat een vaste plek heeft gevonden in het Westerpark en ‘The Other Face’, een monument voor Soumaila Sacko.
 
Als lid van de Unione Sindicale di Base vocht Soumaila Sacko voor het verbeteren van de erbarmelijke werkomstandigheden van de landarbeiders die werkzaam zijn op de citrusvelden in Calabrië en die op 2 juni 2018 door een bewaker in het hoofd werd geschoten. 
Voor Carrilho symboliseert de moord op Sacko, een mensenrechtenactiviste, de onmenselijke omstandigheden waarin deze arbeidsmigranten leven. Voor regeringen die dit mogelijk hebben gemaakt en in stand houden. Voor de meedogenloze dorst naar winst van zowel het bedrijfsleven als de onderwereld. Voor xenofobie en racistische haat. Maar ook voor de behoefte aan verandering. De behoefte aan solidariteit, emancipatie en een wereld zonder grenzen.
 
Carrilho is een goede bekende van Kunst Kan… welke heeft bijgedragen aan de sponsoring voor het gieten van het beeld.

Valerie van Leersum
Geïnteresseerd in hoe kunst, wetenschap, en mythologie elkaar kunnen versterken onderzoekt Valerie van Leersum (1973) middels installaties, sculptuur, film, collages en teksten de relatie tussen landschap en mens.
 
Tijdens een artist in residency bij de Tembe Arts Studio in Moengo, Suriname, heeft van Leersum ondermeer gewerkt aan een serie foto’s van uit traditionele pangi stof gemaakte epifytische planten. Epifyten groeien  op levende planten, maar halen er geen voedsel uit. Beide planten werken samen zonder de ander te misbruiken.
 
Daarnaast heeft van Leersum de inwoners van Moengo gevraagd naar hun favoriete vierkante meter. Ze maakte foto’s van deze stukken land en schreef verhalen die vertellen over de persoon, maar ook over gebruiken en de geschiedenis van Moengo. Dit resulteerde in een serie van 16 columns die maandelijks werden gepubliceerd in het opinietijdschrift Parbode. 

Leave a Reply